Het is absoluut geen einde, maar juist een nieuw begin. Er moest iets gebeuren. Dat stond vast. De leeggeraakte kerkbanken, de deuren op slot. De afgelopen jaren was Lucia het middelpunt van discussie. Het lot van het bijzondere monument ging velen aan het hart. Het bracht mensen op de been én mensen samen. En juist in die verbinding, ligt wat ons betreft de toekomst voor Lucia. Een toegankelijk (t)huis, dát is wat wij voor ogen hebben. Een plek waar het draait om ontspannen, ontmoeten en ontroeren. Een plek van onbegrensde mogelijkheden. Lucia moet een buitengewoon bruisende en inspirerende locatie worden waar het leven in al haar facetten gevierd kan worden. Wij geloven dat het kan.

Mooi was het hier altijd al, magisch zelfs. De imposante deurpartij, de grootse entree en het waanzinnige plafond. Daar moeten we van blijven genieten. De herbestemming van een monument als Lucia hoeft dus zeker geen breuk met het verleden te betekenen. Het vraagt om een zorgvuldige benadering. Dat wel. En een doordachte aanpak. Dat een transformatie van deze omvang de nodige aanpassingen met zich meebrengt, mag logisch zijn. Maar de instandhouding van het prachtige decor, en daarmee dus de herkenbaarheid, van Lucia blijft het belangrijkste uitgangspunt bij elke stap, bij elk besluit dat we nemen.